De drie vrouwen van het Yper Museum

Lange tijd ontbraken 3 stenen kopjes aan de linkervoorzijde van de Lakenhallen. Het was niet mogelijk om het ware gelaat van die hoofden te achterhalen of te reconstrueren. Die lacune wordt nu opgevuld door de drie vrouwen van het Yper Museum.

Op 26 maart 2026 gingen Mieke Goegebuer (architect), Emmily Talpe (schepen van musea in Ieper) en Nadine van Imschoot (maker van de modellen voor de kopjes) de hoogtewerker in om de kopjes van Clara Van Zuytpeene Lamotte, Louise De Hem en Léontine Antony in te metsen.

Clara Francisca Van Zuytpeene Lamotte (1726-1772)

neemt in 1747 een vondeling, Charlotte Ieperleet, in huis. Samen met andere arme kinderen uit Ieper leert Clara haar kantklossen. Als 'speldenwerksters' verdienen die meisjes een broodnodige cent bij. Iepers kant staat in die tijd namelijk hoog aangeschreven.

Dat initiatief zal uitgroeien tot een armenschool, die zich uiteindelijk in de Rijselstraat vestigt. Daar huist nu Technisch Instituut Immaculata, in de volksmond ook wel 'de lamotjes' genoemd.

lees meer

Louise De Hem (1866-1922)

is een van Iepers' belangrijkste kunstenaars. Pastel groeit uit tot haar handelsmerk. Ze maakt talloze portretten van rijke families uit Ieper en omstreken. In persoonlijker werk focust ze op armoede, sociale onrechtvaardigheid en tradities. Haar stijl is levendig en gevoelig.

lees meer

Léontine (Permeke) Antony (1858-1923)

vestigt zich eind 19de eeuw als fotograaf in Ieper, waar ze focust op portretten van individuen en groepen. Maar ook het leven in de stad legt ze vast. Haar vakkennis geeft ze door aan haar twee zonen, Maurice en Robert Antony. Zij zijn uiteindelijk uitgegroeid tot wereldberoemde fotografen door hun beelden over Ieper tijdens de Eerste Wereldoorlog.

lees meer

ONTWERPPROCES

Het Yper Museum draagt de vrouwen van het museum hoog in het vaandel. De 3 lege plekjes waren de ultieme kans om hun identiteit niet alleen in, maar ook buiten de Lakenhallen te vereeuwigen.

Het team klopte aan bij Nadine van Imschoot voor het ontwerp. Op basis van archief- en beeldmateriaal creëerde zij een levensechte weerspiegeling van de dames in steen.

Nadine Van Imschoot (1966) is een kunstenaar die werkt vanuit een sterk visueel en associatief denkproces. Van Imschoot heeft een uitgesproken affiniteit met ruimtelijke kunst en beeldhouwkunst. Zo is ze de afgelopen maanden bezig geweest met 3 vrouwelijke portretten voor de Lakenhallen te ontwikkelen.

Naast haar eigen praktijk is Nadine docent en mentor aan dé Academie. Momenteel bereidt zij een zomerse groepstentoonstelling voor in de kerk van haar dorp.

Nadine van Imschoot