Louise

De garnizoensstad Ieper bloeit in de 19de eeuw op, zowel economisch als cultureel. Er is al een vorm van toerisme, Ieper krijgt een eigen museum, monumenten worden volop gerestaureerd en al in 1778 is de Academie van Teken-, Schilder- en Bouwkunst gesticht, waar jonge kunstenaars gratis onderwijs volgen. Die floreert in de jaren 1800.

Louise De Hem

(1866–1922)

Een van Iepers belangrijkste kunstenaars is Louise De Hem, dochter van een bescheiden textielhandelaar. Haar oudere zus is getrouwd met de Ieperse kunstschilder Théodore Ceriez (1831–1904), leraar aan de Ieperse Academie. Die ontdekt het teken- en schilderstalent van Louise. Maar de kunstacademie is uitsluitend voor jongens. Louise kan terecht bij haar schoonbroer. Hij leert haar de basistechnieken aan om te kunnen tekenen en schilderen. Op haar 19de stelt Louise al een schilderij tentoon in Spa. Een jaar later volgt ze kunststudies in Brussel en in 1887 trekt ze naar Parijs, waar ze studeert bij de bekende meester Alfred Stevens (1823–1906) en aan de Académie Julian. Ze krijgt studiebeurzen van de stad Ieper. In 1891 keert Louise terug. Ze krijgt opdrachten voor realistische portretten van rijke families uit Ieper en omgeving. Daar maakt ze gevoelige kunstwerken van, tintelend van kleuren. In haar persoonlijker werk getuigt ze van de armoede, sociale onrechtvaardigheid en tradities in haar omgeving, levendig en realistisch. Pastel is haar geliefkoosde techniek.

Zelfportret, Louise De Hem, circa 1890